Belirtileri öteki bir epey rahatsızlıkta da görüldüğü için saptanması en güç hastalıklardan olan Agorafobi, bilhassa de gençler içinde yaygın görülüyor. İnsanların inanmakta zorlandığı semptomları yaşayan ve agorafobi ile gayret eden 21 yaşındaki B.B yaşadığı güç günleri anlattı.
İstanbul Çekmeköy’de yaşayan 21 yaşındaki B.B., agorafobisi niçiniyle yaklaşık 6 ay dışarıya adımını bile atamadı. bu vakitte B.B, ortasında daima gezme ya da bir yerlere gitme isteği olduğunu fakat korkuları niçiniyle bir türlü çıkmadığını söylüyor. ‘İyileşemeyecek miyim?’ kaygısıyla tekraren defa ağladığını da.
B.B., birinci vakit içinderda 16 yaşındayken uyku sorunu niçiniyle ruhsal dayanak almaya başlıyor. O periyoda ait köprüden geçerken, otobüsle seyahat yaparken ya da meskenin haricindeki rastgele bir noktada içini endişe kapladığını hatırlıyor.
Uyku sorunlarının üstesinden gelmesinin akabinde ruhsal dayanak almayı bırakan genç bayan, Üniversite eğitimi kapsamında tamamlaması gereken staj eğitimine kadar bir külfet yaşamadığını söylüyor. “Staj alanına gitmem için metro ve Marmaray kullanmam gerekiyordu. bu vakitte yerin altında seyahat etmek beni pek zorladı” diyerek meskenden çıkamadığı 6 aylık periyodu şöyleki anlatıyor:
“Bu periyodun üzerine pandemi de gelince korkularımın önüne geçememeye başladım. Ve daha sonra aylarca meskenden çıkmayacak duruma geldim. Birinci 3 ayın akabinde psikoloğum ile tekrar görüşmeye başladım fakat mecburen ‘online’ ilerledik. Bu mühletin akabinde yalnızca psikoloğum ile görüşmeye çıkabilecek duruma geldim. Bu bile benim için inanılmaz zorlayıcı oldu. Yola çıkıp her adım attığımda konutuma dönme isteği ben de kat be kat arttı. Kendime ne vakit inanıp dışarı çıkabileceğimi düşünsem, bunu gerçekleştirdiğim anda telaşlarım artmaya başlıyor”
“Bir gün okuldan çıktım ve meskenime gidiyorum, lakin yanlış otobüse binmişim. Otobüsün birden gitmesi gereken yolun tersine gittiğini fark ettim. Oysaki yanlış otobüse binmişim. Sürücüden beni indirmesini rica ettim, o da otobanın ortasında bıraktı. Kendimi tek başıma süratli hızlı geçen araçların ortasında buldum. O günkü kaygımı unutamıyorum. O günün akabinde, ‘ya kaybolursam ve kendimi bir daha otobanda bulursam’ korkusu katlanarak arttı. Navigasyona bile güvenemeyecek duruma geldim”
Agorafobinin dert bozukluklarından birisi olduğunu söyleyen Prof. Dr. Numan Konuk, “Görülme sıklığı genel nüfus ortasında yüzde 2 ila 6 ortası değişkenlik gösterir ve bu çok yüksek bir oran. İster kapalı ister açık alanlar olsun agorafobisi olan bireylerin yaşadığı şey; kaçıp kurtulmanın mümkün olamayacağı durumları tabir eder. Yani bir kalabalığın ortasında kalma, bir kuyrukta bekleme, asansörde bulunma, denizin ortasında bir gemide olma, uçakta bulunma, alışveriş merkezinde bulunma ya da tek başına dışarda bulunma üzere durumların hepsi agorafobi ortasında kıymetlendirilebilir.” sözlerini kullandı.
İstanbul Çekmeköy’de yaşayan 21 yaşındaki B.B., agorafobisi niçiniyle yaklaşık 6 ay dışarıya adımını bile atamadı. bu vakitte B.B, ortasında daima gezme ya da bir yerlere gitme isteği olduğunu fakat korkuları niçiniyle bir türlü çıkmadığını söylüyor. ‘İyileşemeyecek miyim?’ kaygısıyla tekraren defa ağladığını da.
B.B., birinci vakit içinderda 16 yaşındayken uyku sorunu niçiniyle ruhsal dayanak almaya başlıyor. O periyoda ait köprüden geçerken, otobüsle seyahat yaparken ya da meskenin haricindeki rastgele bir noktada içini endişe kapladığını hatırlıyor.
Uyku sorunlarının üstesinden gelmesinin akabinde ruhsal dayanak almayı bırakan genç bayan, Üniversite eğitimi kapsamında tamamlaması gereken staj eğitimine kadar bir külfet yaşamadığını söylüyor. “Staj alanına gitmem için metro ve Marmaray kullanmam gerekiyordu. bu vakitte yerin altında seyahat etmek beni pek zorladı” diyerek meskenden çıkamadığı 6 aylık periyodu şöyleki anlatıyor:
“Bu periyodun üzerine pandemi de gelince korkularımın önüne geçememeye başladım. Ve daha sonra aylarca meskenden çıkmayacak duruma geldim. Birinci 3 ayın akabinde psikoloğum ile tekrar görüşmeye başladım fakat mecburen ‘online’ ilerledik. Bu mühletin akabinde yalnızca psikoloğum ile görüşmeye çıkabilecek duruma geldim. Bu bile benim için inanılmaz zorlayıcı oldu. Yola çıkıp her adım attığımda konutuma dönme isteği ben de kat be kat arttı. Kendime ne vakit inanıp dışarı çıkabileceğimi düşünsem, bunu gerçekleştirdiğim anda telaşlarım artmaya başlıyor”
“Bir gün okuldan çıktım ve meskenime gidiyorum, lakin yanlış otobüse binmişim. Otobüsün birden gitmesi gereken yolun tersine gittiğini fark ettim. Oysaki yanlış otobüse binmişim. Sürücüden beni indirmesini rica ettim, o da otobanın ortasında bıraktı. Kendimi tek başıma süratli hızlı geçen araçların ortasında buldum. O günkü kaygımı unutamıyorum. O günün akabinde, ‘ya kaybolursam ve kendimi bir daha otobanda bulursam’ korkusu katlanarak arttı. Navigasyona bile güvenemeyecek duruma geldim”
Agorafobinin dert bozukluklarından birisi olduğunu söyleyen Prof. Dr. Numan Konuk, “Görülme sıklığı genel nüfus ortasında yüzde 2 ila 6 ortası değişkenlik gösterir ve bu çok yüksek bir oran. İster kapalı ister açık alanlar olsun agorafobisi olan bireylerin yaşadığı şey; kaçıp kurtulmanın mümkün olamayacağı durumları tabir eder. Yani bir kalabalığın ortasında kalma, bir kuyrukta bekleme, asansörde bulunma, denizin ortasında bir gemide olma, uçakta bulunma, alışveriş merkezinde bulunma ya da tek başına dışarda bulunma üzere durumların hepsi agorafobi ortasında kıymetlendirilebilir.” sözlerini kullandı.