Çağdaş bilgisayarlar, kısmen bir akımı tek tarafta yönlendirebildikleri için yarı iletkenlere dayanıyor. Bunu bir muhteşem iletkenle yapmanın bir yüzyıldan fazla bir vakittir imkânsız olduğu düşünülüyordu, lakin Hollanda’daki araştırmacılar bunun için bir yol buldular. Keşif, bilgisayarları şu anda olduğundan yüzlerce kat daha süratli hale getirebilir.
Bu hafta, Delft Teknoloji Üniversitesi‘ndeki araştırmacılar, tek taraflı harika iletkenliği nasıl elde ettiklerine dair bir makale yayınladılar (Buradan ulaşabilirsiniz). Bu sistemle bilgisayarların yarı iletkenleri, güç kaybı olmadan süresiz olarak bir akım taşıyabilen ve potansiyel olarak bilgisayar suratlarını büyüklük durumlarına göre artıran harika iletkenlerle değiştirmesine müsaade veriyor.
Harika iletkenler yeni jenerasyon iletim teknolojisi olacak
Doçent Mazhar Ali‘ye göre, üstün iletken tabanlı bilgisayarlar bir terahertz‘e kadar suratlara ulaşabiliyor. Üstün iletkenlik yakın vadede temel bilgisayar kullanıcıları için kullanılamayabilir, fakat Ali sunucu çiftliklerinin ve muhteşem bilgisayarların bunu uygulayabileceğini düşünüyor.
Ali (ortada), öteki araştırmacılar Dr. Yaojia Wang (solda) ve Dr. Heng Wu (sağda) ile birlikte
Olağanda akımlar, harika iletkenlerden rastgele bir direnç olmadan geçer, bu da akışlarını durdurmayı yahut yönlendirmeyi imkânsız hale getirir. Ali, kümesinin bunu iki yarı iletken ortasına bir kuantum materyal sıkıştırarak yapabildiğini söylüyor.
Lakin şu anda araştırma takımı, sistemi sadece çok düşük sıcaklıklarda test etti. Şimdiye kadar, bu süreci kullanan rastgele bir muhteşem iletken tabanlı sistem, ısıya karşı son derece hassas durumda olacaktır. Ali’nin takımı, sistemin 77 Kelvin’in (yaklaşık -196 °C) üstündeki sıcaklıklarda çalışıp çalışmayacağını, bu noktada bilgisayarların sıvı-azot soğutma sayesinde bu muhteşem iletkenleri kullanabileceğini görmeyi planlıyor. Takımın bir daha sonraki adımı ise, bir çip için kâfi harika iletkenin nasıl üretileceğini bulmak olacak.
Harika iletkenliği uygulayan birinci çalışma
20. Yüzyılda ve daha sonrasında, bilgisayar ve öteki çağdaş elektronikler için gerekli olan temel bir özellik olan üstün iletken elektronların sırf tek tarafta gitmesini sağlama pürüzünü kimse aşamadı (mesela, tek tarafa giden diyotlar gibi).
Olağan iletimde elektronlar başka parçacıklar olarak uçar; muhteşem iletkenler ise rastgele bir elektrik gücü kaybı olmadan ikişerli çiftler halinde hareket ederler. 70’lerde IBM’deki bilim adamları üstün iletken bilgi süreç fikrini denediler, lakin gayretlerini durdurmak zorunda kaldılar: IBM‘in hususla ilgili makalelerinde, karşılıklı muhteşem iletkenlik olmayan muhteşem iletken üzerinde çalışan bir bilgisayarın imkânsız olduğundan bahsediliyor.
Bu hafta, Delft Teknoloji Üniversitesi‘ndeki araştırmacılar, tek taraflı harika iletkenliği nasıl elde ettiklerine dair bir makale yayınladılar (Buradan ulaşabilirsiniz). Bu sistemle bilgisayarların yarı iletkenleri, güç kaybı olmadan süresiz olarak bir akım taşıyabilen ve potansiyel olarak bilgisayar suratlarını büyüklük durumlarına göre artıran harika iletkenlerle değiştirmesine müsaade veriyor.
Harika iletkenler yeni jenerasyon iletim teknolojisi olacak
Doçent Mazhar Ali‘ye göre, üstün iletken tabanlı bilgisayarlar bir terahertz‘e kadar suratlara ulaşabiliyor. Üstün iletkenlik yakın vadede temel bilgisayar kullanıcıları için kullanılamayabilir, fakat Ali sunucu çiftliklerinin ve muhteşem bilgisayarların bunu uygulayabileceğini düşünüyor.
Ali (ortada), öteki araştırmacılar Dr. Yaojia Wang (solda) ve Dr. Heng Wu (sağda) ile birlikte
Olağanda akımlar, harika iletkenlerden rastgele bir direnç olmadan geçer, bu da akışlarını durdurmayı yahut yönlendirmeyi imkânsız hale getirir. Ali, kümesinin bunu iki yarı iletken ortasına bir kuantum materyal sıkıştırarak yapabildiğini söylüyor.
Lakin şu anda araştırma takımı, sistemi sadece çok düşük sıcaklıklarda test etti. Şimdiye kadar, bu süreci kullanan rastgele bir muhteşem iletken tabanlı sistem, ısıya karşı son derece hassas durumda olacaktır. Ali’nin takımı, sistemin 77 Kelvin’in (yaklaşık -196 °C) üstündeki sıcaklıklarda çalışıp çalışmayacağını, bu noktada bilgisayarların sıvı-azot soğutma sayesinde bu muhteşem iletkenleri kullanabileceğini görmeyi planlıyor. Takımın bir daha sonraki adımı ise, bir çip için kâfi harika iletkenin nasıl üretileceğini bulmak olacak.
Harika iletkenliği uygulayan birinci çalışma
20. Yüzyılda ve daha sonrasında, bilgisayar ve öteki çağdaş elektronikler için gerekli olan temel bir özellik olan üstün iletken elektronların sırf tek tarafta gitmesini sağlama pürüzünü kimse aşamadı (mesela, tek tarafa giden diyotlar gibi).
Olağan iletimde elektronlar başka parçacıklar olarak uçar; muhteşem iletkenler ise rastgele bir elektrik gücü kaybı olmadan ikişerli çiftler halinde hareket ederler. 70’lerde IBM’deki bilim adamları üstün iletken bilgi süreç fikrini denediler, lakin gayretlerini durdurmak zorunda kaldılar: IBM‘in hususla ilgili makalelerinde, karşılıklı muhteşem iletkenlik olmayan muhteşem iletken üzerinde çalışan bir bilgisayarın imkânsız olduğundan bahsediliyor.