Plastiklerin insan kanına, akciğerine hatta plasentaya kadar ulaştığına yönelik son devirde dünya genelinde epeyce sayıda çalışmanın ortaya konulduğunu hatırlatan Doç. Dr. Sedat Gündoğdu, plastik doğrama tahtaları üzere biroldukça plastik eserin çok kullanmasının buna niye olduğunu belirtti.
Konutlarda ve işletmelerde et mamüllerinin yanı sıra salata materyalleri hazırlarken kullanılan plastik doğrama tahtalarının aşınmasıyla fazlaca ölçüde mikro plastiğin besine bulaştığını vurgulayan Doç. Dr. Sedat Gündoğdu, bunu laboratuvar ortamında yaptığı örnekle de uygulamalı gösterdi.
MİKRO PLASTİKLER ETE KARIŞIYOR
Konuyla ilgili yakın vakitte bilim insanlarının Orta Doğu ülkelerinde yaptığı bir araştırmayı aktaran Doç. Dr. Gündoğdu, hane halkının ya da işletmelerin kullandığı plastik doğrama tahtasında doğranan yaklaşık 250 gramlık bir ete, 35-40 civarı mikro plastik partikül karıştığını kaydetti.
Gündoğdu, “Bu plastikler de besinin tüketilmesiyle birlikte insan bedenine alınarak sıhhat riski oluşturuyor. Ayrıyeten bu tahtalarda doğranan besinlerin pişirilmesiyle bir arada plastiklerdeki zehirli kimyasallar da besine bulaşıyor, sıhhati tehdit ediyor. Bu eser yerine ahşap, mermer, metal ya da cam üzere alternatif başka materyaller kullanılabilir. Bilhassa et olarak satır kıyma ve kokoreç üzere eserlerde bu risk daha fazla. Örneğin kıyma, satır yerine makiniçin geçirilerek yapılırsa plastik kaynaklı sıhhat riskini sıfıra indirmiş oluruz” dedi.
SALATALARDA DA DURUM AYNI
Plastik gereç üzerinde doğranan salataların suyunda birtakım bazı plastik partiküllerin yüzdüğünün görülebileceğine dikkat çeken Gündoğdu, “Beyaz ve yeşil renkteki tahtalar kullanılan salata gereçleri ile misal renkte olduğu için mikro partiküllerin fark edilmeleri güç oluyor ve tüketiciler bunu tüketmek zorunda kalıyor…
Bir kişinin her gün plastik üzerinde doğradığı 250 gram bir salatayı yediğini düşündüğünüzde, günde 35-40 mikro plastik partikülü de yemek zorunda kaldığını söyleyebiliriz. Bu tahtaların içerisine renk verici unsurlar de katıldığından kimyasal yükü daha fazla oluyor. Ayrıyeten bunlar geri dönüştürülmüş plastikten yapıldıysa riskin boyutu daha da artıyor” diye konuştu.
‘YIKANSA DA BU BİR KISIR DÖNGÜ’
Araştırmada, besinlerin plastik doğrama tahtalarında kesildikten daha sonra yıkanmasının mikro plastik riskini bir ölçü azalttığının da tespit edildiğini aktaran Gündoğdu, “Ancak burada yıkama esnasında mikro plastiklerin kanalizasyonla, denizlere, sucul ortamlara transfer olduğunu unutmamak lazım…
ötürüsıyla yıkarken tahminen kendimizi kısmen kurtarmış olabiliriz lakin o mikro plastiklerin denizden elde ettiğimiz balıkların midesine ve sofra tuzları da dahil tüm eserlere ulaşması mümkündür. Aslında biz plastik doğrama tahtasından yemek yaparken bir yandan o yemekte kullanacağımız deniz tuzunun içerisindeki mikro plastiği üretmiş oluyoruz. Bu bir kısır döngüdür” dedi.
Gündoğdu, plastiğin yarattığı risklerden kurtulmak için plastikten uzaklaşmak ve plastiğin üretiminin ve tüketiminin azaltılmasını sağlamak gerektiğini kelamlarına ekledi.
Plastik doğrama tahtalarındaki ‘mikro’ tehlike
Konutlarda ve işletmelerde et mamüllerinin yanı sıra salata materyalleri hazırlarken kullanılan plastik doğrama tahtalarının aşınmasıyla fazlaca ölçüde mikro plastiğin besine bulaştığını vurgulayan Doç. Dr. Sedat Gündoğdu, bunu laboratuvar ortamında yaptığı örnekle de uygulamalı gösterdi.
MİKRO PLASTİKLER ETE KARIŞIYOR
Konuyla ilgili yakın vakitte bilim insanlarının Orta Doğu ülkelerinde yaptığı bir araştırmayı aktaran Doç. Dr. Gündoğdu, hane halkının ya da işletmelerin kullandığı plastik doğrama tahtasında doğranan yaklaşık 250 gramlık bir ete, 35-40 civarı mikro plastik partikül karıştığını kaydetti.
Gündoğdu, “Bu plastikler de besinin tüketilmesiyle birlikte insan bedenine alınarak sıhhat riski oluşturuyor. Ayrıyeten bu tahtalarda doğranan besinlerin pişirilmesiyle bir arada plastiklerdeki zehirli kimyasallar da besine bulaşıyor, sıhhati tehdit ediyor. Bu eser yerine ahşap, mermer, metal ya da cam üzere alternatif başka materyaller kullanılabilir. Bilhassa et olarak satır kıyma ve kokoreç üzere eserlerde bu risk daha fazla. Örneğin kıyma, satır yerine makiniçin geçirilerek yapılırsa plastik kaynaklı sıhhat riskini sıfıra indirmiş oluruz” dedi.
SALATALARDA DA DURUM AYNI
Plastik gereç üzerinde doğranan salataların suyunda birtakım bazı plastik partiküllerin yüzdüğünün görülebileceğine dikkat çeken Gündoğdu, “Beyaz ve yeşil renkteki tahtalar kullanılan salata gereçleri ile misal renkte olduğu için mikro partiküllerin fark edilmeleri güç oluyor ve tüketiciler bunu tüketmek zorunda kalıyor…
Bir kişinin her gün plastik üzerinde doğradığı 250 gram bir salatayı yediğini düşündüğünüzde, günde 35-40 mikro plastik partikülü de yemek zorunda kaldığını söyleyebiliriz. Bu tahtaların içerisine renk verici unsurlar de katıldığından kimyasal yükü daha fazla oluyor. Ayrıyeten bunlar geri dönüştürülmüş plastikten yapıldıysa riskin boyutu daha da artıyor” diye konuştu.
‘YIKANSA DA BU BİR KISIR DÖNGÜ’
Araştırmada, besinlerin plastik doğrama tahtalarında kesildikten daha sonra yıkanmasının mikro plastik riskini bir ölçü azalttığının da tespit edildiğini aktaran Gündoğdu, “Ancak burada yıkama esnasında mikro plastiklerin kanalizasyonla, denizlere, sucul ortamlara transfer olduğunu unutmamak lazım…
ötürüsıyla yıkarken tahminen kendimizi kısmen kurtarmış olabiliriz lakin o mikro plastiklerin denizden elde ettiğimiz balıkların midesine ve sofra tuzları da dahil tüm eserlere ulaşması mümkündür. Aslında biz plastik doğrama tahtasından yemek yaparken bir yandan o yemekte kullanacağımız deniz tuzunun içerisindeki mikro plastiği üretmiş oluyoruz. Bu bir kısır döngüdür” dedi.
Gündoğdu, plastiğin yarattığı risklerden kurtulmak için plastikten uzaklaşmak ve plastiğin üretiminin ve tüketiminin azaltılmasını sağlamak gerektiğini kelamlarına ekledi.
Plastik doğrama tahtalarındaki ‘mikro’ tehlike