Tuşba ilçesinde yaklaşık 2 bin 700 yıl öncesinden bugüne ulaşan süslemeleri, kerpiç duvarları, taş işlemeleriyle Urartu Krallığı’nın en görkemli yapılarından biri olan kalede 34 yıldır hafriyat ve onarım çalışmaları yürütülüyor.
Atatürk Üniversitesi Arkeoloji Kısmı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Mehmet Işıklı başkanlığında yürütülen hafriyatlar, bu yıl kalenin kuzey yamacında ağırlaştırıldı.
Çalışmalarda, Urartularda kraliyet ailesinin çöplük olarak kullandığı yeni bir alan tespit edildi. Burada yapılan hafriyatta, Urartularda soylu kesitin kullandığı mühür, bulla (mühür baskısı), kanca, seramik modülleri ile fazlaca sayıda küçük ve büyükbaş hayvan kemiğine rastlandı.
Laboratuvar ortamında tahlil edilecek buluntuların, Urartularda kraliyet ailesinin başta beslenme şartları olmak üzere ekonomik ve toplumsal ömürlerine ait değerli ip uçları vermesi bekleniyor.
“Buluntular bizi epeyce heyecanlandırdı”
Prof. Dr. Işıklı, Kültür ve Turizm Bakanlığının dayanağıyla 34 yıldır kalede hafriyat çalışmalarının yürütüldüğünü söylemiş oldu.
Bu yıl çalışmaların değerli bir alanda yürütüldüğünü anlatan Işıklı, şunları kaydetti:
“Kalenin etrafında sürpriz bir bulguyla karşılaştık. Surlardan aşağı yanlışsız akmış fazlaca güçlü kültür depozitleri gördük. Arkeologlar için bu bir hazine niteliğinde. Bu kültür depozit ortasında binlerce hayvan kemiği, fonksiyonunu yitirmiş nesneler, yazılı dokümanlar ve mühürler bulduk. Buluntular bizi fazlaca heyecanlandırdı. Araştırmalarda buranın bir çöplük olduğunu gördük. Hafriyatları hızlandırmaya uğraş ettik. Burada çıkan hayvan kemiklerini tek tek toplayarak bunları dönemsel olarak ayırıyoruz. Kraliyet ailesinin nasıl beslendiğini, hangi devirlerde neler tükettiklerini ortaya koymaya çalışıyoruz. Yani Urartuların insani boyutunu anlamaya çalışıyoruz. Kalede kraliyet ailesi, seçkinler, seçkinlerin yaşadığını biliyoruz. O seçkinlerin günümüze bıraktığı çöplüğünü kazıyoruz. Onların en ufak detayına kadar hayatlarını öğrenmeye, ip uçları yakalamaya çalışıyoruz.”
“İlk sefer Urartularda çöplük bir alanı kazıyoruz”
Zooarkeolojisi üzerine çalışma yürüten doktora öğrencisi Vedat Sezer de “Kemiklerin büyük bir kısmı büyük ve küçükbaş hayvanlara ilişkin. Kimi kemikler de göçmen ve sucul kuşlara ilişkin. Kemikler üzerinde epeyce sayıda kasaplık ve tüketim izleri bulunuyor. Fonksiyonunu yitirmiş mühür baskıları, bullalar, kancalar da surun dışına atılmış. En şaşırtan olanları mühür baskıları oldu. Urartular geniş bir coğrafyada yayılmış. Daha evvel epeyce sayıda hayvan kemiği bulunmuştu. Bunlar çoklukla depolarda bulunmuştu. Birinci sefer Urartularda çöplük bir alanı kazıyoruz” sözlerini kullandı.
Atatürk Üniversitesi Arkeoloji Kısmı Öğretim Üyesi Prof. Dr. Mehmet Işıklı başkanlığında yürütülen hafriyatlar, bu yıl kalenin kuzey yamacında ağırlaştırıldı.
Çalışmalarda, Urartularda kraliyet ailesinin çöplük olarak kullandığı yeni bir alan tespit edildi. Burada yapılan hafriyatta, Urartularda soylu kesitin kullandığı mühür, bulla (mühür baskısı), kanca, seramik modülleri ile fazlaca sayıda küçük ve büyükbaş hayvan kemiğine rastlandı.
Laboratuvar ortamında tahlil edilecek buluntuların, Urartularda kraliyet ailesinin başta beslenme şartları olmak üzere ekonomik ve toplumsal ömürlerine ait değerli ip uçları vermesi bekleniyor.
“Buluntular bizi epeyce heyecanlandırdı”
Prof. Dr. Işıklı, Kültür ve Turizm Bakanlığının dayanağıyla 34 yıldır kalede hafriyat çalışmalarının yürütüldüğünü söylemiş oldu.
Bu yıl çalışmaların değerli bir alanda yürütüldüğünü anlatan Işıklı, şunları kaydetti:
“Kalenin etrafında sürpriz bir bulguyla karşılaştık. Surlardan aşağı yanlışsız akmış fazlaca güçlü kültür depozitleri gördük. Arkeologlar için bu bir hazine niteliğinde. Bu kültür depozit ortasında binlerce hayvan kemiği, fonksiyonunu yitirmiş nesneler, yazılı dokümanlar ve mühürler bulduk. Buluntular bizi fazlaca heyecanlandırdı. Araştırmalarda buranın bir çöplük olduğunu gördük. Hafriyatları hızlandırmaya uğraş ettik. Burada çıkan hayvan kemiklerini tek tek toplayarak bunları dönemsel olarak ayırıyoruz. Kraliyet ailesinin nasıl beslendiğini, hangi devirlerde neler tükettiklerini ortaya koymaya çalışıyoruz. Yani Urartuların insani boyutunu anlamaya çalışıyoruz. Kalede kraliyet ailesi, seçkinler, seçkinlerin yaşadığını biliyoruz. O seçkinlerin günümüze bıraktığı çöplüğünü kazıyoruz. Onların en ufak detayına kadar hayatlarını öğrenmeye, ip uçları yakalamaya çalışıyoruz.”
“İlk sefer Urartularda çöplük bir alanı kazıyoruz”
Zooarkeolojisi üzerine çalışma yürüten doktora öğrencisi Vedat Sezer de “Kemiklerin büyük bir kısmı büyük ve küçükbaş hayvanlara ilişkin. Kimi kemikler de göçmen ve sucul kuşlara ilişkin. Kemikler üzerinde epeyce sayıda kasaplık ve tüketim izleri bulunuyor. Fonksiyonunu yitirmiş mühür baskıları, bullalar, kancalar da surun dışına atılmış. En şaşırtan olanları mühür baskıları oldu. Urartular geniş bir coğrafyada yayılmış. Daha evvel epeyce sayıda hayvan kemiği bulunmuştu. Bunlar çoklukla depolarda bulunmuştu. Birinci sefer Urartularda çöplük bir alanı kazıyoruz” sözlerini kullandı.