Öğretmen anne babanın üçüncü çocuğu olan ve maksatlarına ulaşmak için mahzur tanımayan Ümithan, bir yandan özel bir şirkete çeşitli konularda kısa görüntüler hazırlayarak kendi parasını kazanıyor, öteki yandan bilgisayar programcısı olabilmek için üniversite imtihanına hazırlanıyor.
Ümithan’ın 74 yaşındaki emekli öğretmen babası Gürcan Yılmaz, oğullarının 1976’da 7 aylıkken dünyaya geldiğini söylemiş oldu. Baba Yılmaz, “Doğduktan 5 gün daha sonra sarılık komasına girdi. Çeşitli vilayetlerde doktora götürdük, altı ay daha sonra Hacettepe Üniversitesi’nde birinci teşhis konuldu. O devirde spastik olduğu ve beyninde hasar geliştiği tabir edildi. Hastalığın tedavisinin olmadığı açıklandı.” diye konuştu.
Baba Yılmaz, Ümithan’ın uzun soluklu tedavi, takip ve fizikî aktivitenin artırılmasına yönelik ağır ve yorucu bir müddetç geçirdiğini, daha fazla imkandan yararlanabilmek için de Manisa’dan Ankara’ya yerleştiklerini anlattı.
Beyinde oluşan hasar niçiniyle çocuğun belli kaslarını kullanmakta kuvvetlik çekmesine yol açan Serebral Palsi tanısı konulan Ümithan’ın zeka pürüzü bulunmadığından, yaşıtlarıyla tıpkı algıya sahip olduğunu vurgulayan baba Yılmaz, oğullarının hiç bir şartta eğitim ve öğretiminden vazgeçmediğini aktardı.
Baba Yılmaz, bu süreci şu biçimde anlattı:
“Ben de eğitimci olduğum için ‘Yetişkinler alfabesi’ temin ettim. Ümithan, bu alfabeyi de çabucak kavradı. Bunlara çalıştırıyordum ve daha sonra imtihan ediyordum. Fizikî mahzurundan dolayı yazamıyordu fakat okumayı söktü, yaklaşık 7 yaşında okumayı öğrendi. Parmaklarına kalem taktık yazabilmesi için lakin hayli güç oluyordu. Bunun üzerine bilgisayar almamızı istedi. Televizyonda bilgisayar kullanmasını anlatan programları izliyordu. Bilgisayar aldık ve kendi eforuyla her şeyi öğrendi. ‘Ben de okulu bitirip diploma almak istiyorum’ dedi. Oğlumun eğitimini tamamlaması için daima yanında olduk, ona inandık. Evvel okuma evrakını aldı, akabinde ilkokuldan ve ortaokuldan mezun oldu. Artık de liseyi bitirdi.”
Baba Yılmaz, oğlunun muvaffakiyetlerini görmenin kendisi için en büyük memnunluk olduğunu, fakat bir gün hayatta tek başına kalabileceğini düşünmenin ise en derin mutsuzluk olduğunu söylemiş oldu.
şahsi bakım ve muhtaçlıklarını kendi yapamayan Ümithan’ın her vakit yanında olmaya devam edeceklerini gözleri dolarak aktaran baba Yılmaz, “Allah, bana ve annesine sıhhat, kuvvet versin de gerisinden koşabilelim.” dedi.
yaşamın her şeye karşın devam ettiğini ve yaşarken de her alanda Ümithan’ın elde ettiği muvaffakiyetlerin tadını çıkarmaya çalıştıklarını ve onunla gurur duyduklarını lisana getiren Baba Yılmaz, “Oğlumun bu gayretle liseyi bitirmesi, onun uzaya gitmesi üzere. O kadar memnunum.” diye konuştu.
72 yaşındaki emekli öğretmen anne Suzan Yılmaz da öğretmenlik yaparken okuldan döndükten daha sonra oğluna işledikleri dersleri anlattığını ve bir arada çalıştıklarını, deneyler yaptıklarını belirtti.
Anne Yılmaz, “Eğitimlerini konutta çalışarak tamamladı, hiç okula gitmedi. bilgisayar ile tanıştıktan bir süre daha sonra ünlü bilgisayar firmasının kurucusu Steve Jobs vefa ettiğinde kuruma mail attı ve bilgisayarı nasıl kullandığını anlattı. Onlar da çabucak irtibata girdiler, fazlaca ilgilendiler.” dedi.
Ümithan’a, bunun eğitim hayatını diploma ile taçlandırmak için büyük motivasyon verdiğini anlatan anne Yılmaz, kelamlarına şöyleki devam etti:
“Artık diploması olsun istiyordu. O denli ısrarcıydık ki bu isteğinde psikoloğa götürdük. O da sen epeyce başarılı ve zekalısın, bu mevzuda da niçin bu kadar ısrarcı oluyorsun?’ dedi ve Ümithan da ona ‘sizin diplomanız olmasaydı ben buraya gelmezdim’ diye karşılık verdi. O kadar kararlıydı. Çok çalıştı, 2019’da ilkokul, 2020’de ortaokul diplomasını aldı. Salgın sürecinde de lise için çalıştı, online olarak imtihanlara girdi ve artık Açıköğretim Lisesi’nden mezun oldu. Oğlum, biroldukça kişi için bir rol model, gururluyuz. Bu süreçte Serabral Palsili Çocuklar Derneği (SERÇEV) de daima yanımızda oldu, bizi fazlaca aydınlattı.”
Ümithan’ın SERÇEV yardımıyla işe girdiğini ve özel bir şirkette belirli konularda kısa görüntüler hazırlayarak taban fiyattan maaş aldığını anlatan Yılmaz, “Online çalışıyor, bir husus veriyorlar, onunla ilgili görüntü hazırlıyor. Kendi parasını kazanıyor onu da teknolojik eserlere harcıyor. Buradan herkese tavsiyem, çocuklarınıza inancın ve inanın.” diye konuştu.
Ümithan da “Kendimi gökdelenin üstüne çıkmış üzere hissediyorum. Gelecekte üniversiteyi bitirmek istiyorum ancak güç olacak. Bilgisayar programcılığı istiyorum. Herkes benim üzere inatçı olsun.” kelamlarıyla hislerini aktardı.
Ümithan’ın 74 yaşındaki emekli öğretmen babası Gürcan Yılmaz, oğullarının 1976’da 7 aylıkken dünyaya geldiğini söylemiş oldu. Baba Yılmaz, “Doğduktan 5 gün daha sonra sarılık komasına girdi. Çeşitli vilayetlerde doktora götürdük, altı ay daha sonra Hacettepe Üniversitesi’nde birinci teşhis konuldu. O devirde spastik olduğu ve beyninde hasar geliştiği tabir edildi. Hastalığın tedavisinin olmadığı açıklandı.” diye konuştu.
Baba Yılmaz, Ümithan’ın uzun soluklu tedavi, takip ve fizikî aktivitenin artırılmasına yönelik ağır ve yorucu bir müddetç geçirdiğini, daha fazla imkandan yararlanabilmek için de Manisa’dan Ankara’ya yerleştiklerini anlattı.
Beyinde oluşan hasar niçiniyle çocuğun belli kaslarını kullanmakta kuvvetlik çekmesine yol açan Serebral Palsi tanısı konulan Ümithan’ın zeka pürüzü bulunmadığından, yaşıtlarıyla tıpkı algıya sahip olduğunu vurgulayan baba Yılmaz, oğullarının hiç bir şartta eğitim ve öğretiminden vazgeçmediğini aktardı.
Baba Yılmaz, bu süreci şu biçimde anlattı:
“Ben de eğitimci olduğum için ‘Yetişkinler alfabesi’ temin ettim. Ümithan, bu alfabeyi de çabucak kavradı. Bunlara çalıştırıyordum ve daha sonra imtihan ediyordum. Fizikî mahzurundan dolayı yazamıyordu fakat okumayı söktü, yaklaşık 7 yaşında okumayı öğrendi. Parmaklarına kalem taktık yazabilmesi için lakin hayli güç oluyordu. Bunun üzerine bilgisayar almamızı istedi. Televizyonda bilgisayar kullanmasını anlatan programları izliyordu. Bilgisayar aldık ve kendi eforuyla her şeyi öğrendi. ‘Ben de okulu bitirip diploma almak istiyorum’ dedi. Oğlumun eğitimini tamamlaması için daima yanında olduk, ona inandık. Evvel okuma evrakını aldı, akabinde ilkokuldan ve ortaokuldan mezun oldu. Artık de liseyi bitirdi.”
Baba Yılmaz, oğlunun muvaffakiyetlerini görmenin kendisi için en büyük memnunluk olduğunu, fakat bir gün hayatta tek başına kalabileceğini düşünmenin ise en derin mutsuzluk olduğunu söylemiş oldu.
şahsi bakım ve muhtaçlıklarını kendi yapamayan Ümithan’ın her vakit yanında olmaya devam edeceklerini gözleri dolarak aktaran baba Yılmaz, “Allah, bana ve annesine sıhhat, kuvvet versin de gerisinden koşabilelim.” dedi.
yaşamın her şeye karşın devam ettiğini ve yaşarken de her alanda Ümithan’ın elde ettiği muvaffakiyetlerin tadını çıkarmaya çalıştıklarını ve onunla gurur duyduklarını lisana getiren Baba Yılmaz, “Oğlumun bu gayretle liseyi bitirmesi, onun uzaya gitmesi üzere. O kadar memnunum.” diye konuştu.
72 yaşındaki emekli öğretmen anne Suzan Yılmaz da öğretmenlik yaparken okuldan döndükten daha sonra oğluna işledikleri dersleri anlattığını ve bir arada çalıştıklarını, deneyler yaptıklarını belirtti.
Anne Yılmaz, “Eğitimlerini konutta çalışarak tamamladı, hiç okula gitmedi. bilgisayar ile tanıştıktan bir süre daha sonra ünlü bilgisayar firmasının kurucusu Steve Jobs vefa ettiğinde kuruma mail attı ve bilgisayarı nasıl kullandığını anlattı. Onlar da çabucak irtibata girdiler, fazlaca ilgilendiler.” dedi.
Ümithan’a, bunun eğitim hayatını diploma ile taçlandırmak için büyük motivasyon verdiğini anlatan anne Yılmaz, kelamlarına şöyleki devam etti:
“Artık diploması olsun istiyordu. O denli ısrarcıydık ki bu isteğinde psikoloğa götürdük. O da sen epeyce başarılı ve zekalısın, bu mevzuda da niçin bu kadar ısrarcı oluyorsun?’ dedi ve Ümithan da ona ‘sizin diplomanız olmasaydı ben buraya gelmezdim’ diye karşılık verdi. O kadar kararlıydı. Çok çalıştı, 2019’da ilkokul, 2020’de ortaokul diplomasını aldı. Salgın sürecinde de lise için çalıştı, online olarak imtihanlara girdi ve artık Açıköğretim Lisesi’nden mezun oldu. Oğlum, biroldukça kişi için bir rol model, gururluyuz. Bu süreçte Serabral Palsili Çocuklar Derneği (SERÇEV) de daima yanımızda oldu, bizi fazlaca aydınlattı.”
Ümithan’ın SERÇEV yardımıyla işe girdiğini ve özel bir şirkette belirli konularda kısa görüntüler hazırlayarak taban fiyattan maaş aldığını anlatan Yılmaz, “Online çalışıyor, bir husus veriyorlar, onunla ilgili görüntü hazırlıyor. Kendi parasını kazanıyor onu da teknolojik eserlere harcıyor. Buradan herkese tavsiyem, çocuklarınıza inancın ve inanın.” diye konuştu.
Ümithan da “Kendimi gökdelenin üstüne çıkmış üzere hissediyorum. Gelecekte üniversiteyi bitirmek istiyorum ancak güç olacak. Bilgisayar programcılığı istiyorum. Herkes benim üzere inatçı olsun.” kelamlarıyla hislerini aktardı.